خبر زدولت عشق وغم وخطر داری

سزد  تو را که  جهان  زیر پا  بیندازی

           چه کم تو روی سفید از رخ قمر داری

نسیب کس نشودچون توپادشاهی را

           مرا نگر که غلامی پر از شرر داری

بسان بلبل  عاشق بگرد  آن  دهنم

         چرا که غنچه لعلی پراز شکر داری

نگر به لطف وعنایت به عشق بر مجنون

              بود که  از گنه عشق  یک ثمر داری

بیا و وادی دل را به خود  مزین  کن

              به روی دلکش و مویی که تا کمر داری

          خزان زجور زمان م کشد زجان فریاد

         برس بداد دلش ار تو صد هنر داری

                                                 ب-خزان

                                              ۳۰/۳/۱۳۸۷

شوق   ر و  یت  تا  سحر  با دل بسی بیداد   کرد 

 اشک  بر  چشم  آمد  و  لب  نام  تو   فریاد کرد

از که گویم این چنین این اشکها از  بهر  کیست   

                                       آن که  با شد  این  چنین عمر مرا بر باد کرد

عشوه  خواهم  یکدم  از روی تو ای مه رخ نما 

                                        تا که این مجنون دمی خود را ز تن آزاد کرد

 دیدن روی تو بر  دل حسرت  است ای ماه روی               

                                      شاید این قول و غزل  اندک مرا دل شاد کرد

گفته ام رویش همه گل هر دمش را صد مسیح           

                                   تا  سخن از  ناز  آمد   نا ز ها   بنیاد    کرد

             روز و شب نام تو گوید همچو مجنون این خزان                                

                هر  کجا بیند نشا نت مر تو  را صد یا د کرد

                                                                            ب_خزان

                                                                              ۹/۵/۱۳۸۶